Drysau agored a lleoedd ar y cyd

Beth mae St James the Great yn ei olygu i mi

Gan David Cox, aelod o’r Square Peg Club (clwb i bobl sy’n byw gyda dementia), a redir gan South Lincolnshire Dementia Support (elusen sy’n cefnogi pobl â dementia yn Ne Lincolnshire). Un o’r lleoliadau mae’r grŵp yn cwrdd ynddynt yw St James the Great yn Aslackby. Creodd yr eglwys wledig daith sain, a ariannwyd gan y Gronfa Dreftadaeth y Loteri Genedlaethol, a gafodd ei ymchwilio a’i lleisio gan bobl leol â dementia cychwyn cynnar.

Mae’r eglwys ryfeddol hon yn gwasanaethu’r gymuned leol ac ehangach ac fe ellir ei disgrifio orau fel man cwbl gynhwysol i bawb sy’n ei
defnyddio, boed hynny drwy fynychu Gwasanaethau Plwyf neu drwy gymryd rhan yn y llu o weithgareddau a digwyddiadau seciwlar amrywiol i bob oed sy’n cael eu mwynhau gan gymaint.

Mae Chris a Denise [wardeiniaid eglwys yn St James the Great], ynghyd â llawer o aelodau eraill o’r gymuned, yn rhoi eu calonnau a’u
heneidiau i baratoi ar gyfer yr holl ddigwyddiadau a gynlluniwyd – ac maen nhw’n cyflawni’n llawn ym mhob agwedd, ymhell y tu hwnt i’r disgwyl. [Rydym] wedi bod yn ffodus o gael ein croesawu mor gynnes a’n cofleidio mor agored gan yr eglwys hon ers blynyddoedd lawer.

Mae aelodau’r Square Peg Club, sydd i gyd yn byw gyda dementia, wedi treulio sawl diwrnod hapus a chofiadwy o weithgareddau yma. Yn ystod y ddwy flynedd ddiwethaf, rydyn ni wedi bod yn archwilio, yn darganfod ac yn cofnodi – ar lafar
ac mewn sain – hanes rhyfeddol yr adeilad bendigedig hwn.

Rydyn ni wedi teimlo’n gyffrous ac wedi ein hysgogi gan y cyfle i gymryd rhan ac i gyfrannu at y gwaith sylweddol oedd ei angen i gyrraedd amcanion y prosiect.

Mae’r canlyniad yn amlwg iawn: enghraifft o’r hyn y gellir ei gyflawni pan fo cymhelliant, ewyllys ac anogaeth i lwyddo.Gan siarad ar ran fy ffrindiau yn y Square Peg Club, ie, mae gennym ddiagnosis o ddementia cychwyn cynnar, ergyd galed i’w derbyn a’i brosesu.

Rydyn ni i gyd ar wahanol gamau o’n taith, ond rwy’n dadlau’n gryf ein bod yr un bobl â phan dderbynion ni’r diagnosis – wrth gwrs mae bywyd yn addasu, ond rydyn ni’n aros yn unigolion byw, teimladwy. Yn syml, yr hyn yr ydym yn ei ddymuno yw cael ein trin â pharch ac i beidio â’n categoreiddio na’n hymylu mewn unrhyw ffordd. Yn anffodus, gall llawer o sefydliadau proffesiynol fabwysiadu’r agwedd honno.

Yn groes i hynny, ac wrth ddychwelyd at yr eglwys a’r gymuned ryfeddol hon dyfarnwyd Statws Cyfeillgar i Ddementia i St James, ac yn haeddiannol felly. Tra bo rhai sefydliadau’n arddangos eu hachrediad Ymwybyddiaeth o Ddementia ond yn methu gweithredu’n unol â hynny gallent ddysgu llawer o agwedd a’r esiampl wych sydd i’w gweld yn yr eglwys hon.